Początki Lanckorony sięgają wieku XII kiedy to najprawdopodobniej osadnicy niemieccy zakładają osadę na zboczu góry a na szczycie budują mały grodek strażniczy.

Dalszy rozwój wiąże się z rozbudowaniem grodu przez Kazimierza Wielkiego, a w 1359 po raz pierwszy pojawia się nazwa Lanckorona, tłumaczona ze słów niemieckich "Land" -kraj i "krone" - korona czyli "Korona kraju".

W następnych stuleciach miasto rozwija się pomyślnie przechodząc z rąk do rąk od Lanckorońskich poprzez Wolskich, Zebrzydowskich, Czartoryskich, Wielopolskich. Od XVII stulecia czyli potopu szwedzkiego następuje powolny upadek.

Wielka role odegrała Lanckorona w czasie konfederacji barskiej, kiedy to na tych terenach walczył Beniowski i Puławski.

Pod zaborem austriackim miasto ubożeje coraz bardziej aż do odzyskania przez Polskę niepodległości.

Niestety mimo przedsięwzięcia przez mieszkańców wielu inicjatyw mających podnieść Lanckoronę z upadku w 1933 roku traci prawa miejskie. Jednak już od dwudziestolecia międzywojennego zaznacza się jej rozwój turystyczny, który ze zmiennym nasileniem trwa do dziś.